Warunki przystąpienia do robót wykładzin dywanowych

 
 

Układanie wykładzin dywanowych powinno być ostatnią czynnością przed oddaniem budynku do użytku. Temperatura powietrza w pomieszczeniach nie powinna być w czasie układania niższa niż 10°C. Podkład (powierzchnia stropu) powinien odpowiadać wymaganiom, stawianym przy układaniu wykładzin z PCW. Wykładziny dywanowe można układać dwoma metodami:

- a) przyklejania całą powierzchnią do podkładu,

- b) napinania wykładziny i mocowania jej w stanie naprężonym wzdłuż obwodu pomieszczenia.

W małych pomieszczeniach {do 10 m1) i niewielkim ruchu można układać wykładziny dywanowe luźno, dociskając jedynie jej krańce listwami podłogowymi. Technika przyklejania wykładzin dywanowych nie odbiega od techniki przyklejania wykładzin z warstwą izolacyjną, omówionej w p. 5.3. Układ arkuszy w pomieszczeniu powinien być tak rozplanowany, aby spoiny przebiegały prostopadle do ściany okiennej i nie znajdowały się w miejscach narażonych na intensywny ruch (np. w obrębie drzwi). Arkusze wykładziny powinny być do siebie dopasowane. Fabryczne brzegi powinny być obcięte. W wypadku wykładzin igłowych należy wypruć od spodu jeden ścieg runa w odległości 1H-2 cm od brzegu, a następnie odciąć brzeg arkusza przy ściegu wzdłuż utworzonej bruzdy (rys. 5-39) za pomocą noża lub nożyc.

Dopasowane arkusze wykładziny układa się luźno na czystym podkładzie (wskazane jest zagruntowanie podkładu rozrzedzonym klejem na 24 godz. przed układaniem), a następnie - po odwinięciu arkuszy do połowy ich długości - podkład powleka się klejem dyspersyjnym, np. klejem Polacet (rys. 5-40). Odwinięte części arkuszy nasuwa się kolejno na powleczony klejem podkład, starannie dopasowując arkusze do siebie w obrębie spoin (rys. 5-41).