Materiały na posadzki z antyelektrostatycznych płyt z PCW cz. II

 
 

Właściwości antyelektrostatyczne określa się opornością powierzchniową, która nie powinna w wartości średniej przekraczać 2 10 om, z tym, że żaden pojedynczy pomiar nie powinien wykazywać oporności większej niż 510 om.1

Do przyklejania antyelektrostatycznych płyt podłogowych z PCW należy stosować specjalne kleje z kauczuków polichloroprenowych wykazujących właściwości elektroprzewodne dzięki zawartości odpowiednich wypełniaczy.

Do spawania spoin stosuje się sznur z PCW o średnicy 4 mm odmiany zwykłej oraz specjalny sznur elektroprzewodny (barwy czarnej) o oporności upływu nie przekraczającej 10 om.

Niektóre rozwiązania materiałowo-konstrukcyjne podłóg antyelektrostatycznych przewidują konieczność zastosowania sieci uziemiającej. Do tego celu służy specjalna taśma z folii miedzianej o szerokości 10 mm i grubości 0,08-1-0,1 mm.

Do wyrównywania i wygładzania powierzchni podkładów mogą być stosowane szpachlówki zalecane przy wykonywaniu posadzek z innych materiałów z tworzyw sztucznych,

W pomieszczeniach narażonych na przetaczanie ciężkich urządzeń zaopatrzonych w rolki (np. wyposażenie sal operacyjnych) powinny być stosowane masy szpachlowe o odpowiedniej twardości. Zaleca się następujące receptury (w częściach wagowych): a) Winacet D525 - 1 cz, mączka kwarcowa lub mułek pokaolinowy 2 cz, woda - do konsystencji roboczej, b) żywica poliestrowa Polimal 109 -100 cz, przyspieszacz (naftenian kobaltu) 0,3 części, utwardzacz (pasta WNCH) - 3 części, mączka kwarcowa - 250 części.