Materiały na posadzki kwasoodporne

 
 

Płytki ceramiczne (kamionkowe). Nadają się tu płytki I gat. o wymiarach największych, tj. 150X150 mm (patrz p. 6.1). Cegła budowlana klinkierowa. Powinna być stosowana cegła klasy 350 (patrz p. 6.7).

Asfalt lany kwasoodporny. Przygotowuje się go w sposób opisany w p. 6.8 z tym, że asfalt powinien zawierać wypełniacze kwasoodpor- ne, tj. mączki i grysy przygotowane ze skał kwasoodpornych (kwarcowych, bazaltowych i granitowych).

Materiały z tworzyw sztucznych. Stosuje się wykładziny z polichlorku winylu (patrz p. 5.2 - z wyjątkiem winyleum), gumy (patrz p. 5.3) oraz betony żywiczne (patrz p. 5.7). Lepiki asfaltowe. Lepiki te mogą być używane na gorąco lub na zimno zawierają one wypełniacz mineralny kwasoodporny w postaci mączki kamiennej, azbestu itp.

Kity krzemianowe kwasoodporne. Składają się one z dwóch oddzielnie dostarczonych składników: roztworu szkła wodnego sodowego lub potasowego oraz mączki kwasoodpornej zawierającej ponadto dodatek fluorokrzemianu sodowego (do stosowania ze szkłem wodnym sodowym) lub fluorokrzemianu potasowego (do stosowania ze szkłem wodnym potasowym).

Kit przygotowuje się przez zmieszanie mączki kwasoodpornej z odpowiednim rodzajem szkła wodnego wg przepisu podanego przez producenta. Orientacyjne proporcje składników wynoszą (w częściach ciężarowych szkła wodnego i mączki kwasoodpornej):

- dla kitu na szkle wodnym sodowym 1 : 3,

- dla kitu na szkle wodnym potasowym 1:2,5.

Kit na szkle wodnym sodowym wykazuje początek wiązania po upływie 30 minut, koniec wiązania po upływie 8 godzin. Kit na szkle wodnym potasowym charakteryzuje się znacznie dłuższym czasem wiązania: początek po upływie 8 godzin, koniec po 40 godzinach.