Posadzki kwasoodporne z cegły klinkierowej

 
 

Przy stosowaniu kitu Epidian 430 należy go rozprowadzić na podłożu betonowym warstwą o grubości ok. 4 mm, a następnie na niej układa się płytki tak je dociskając, aby kit wycisnął się ze spoiny. Nadmiar wyciśniętego kitu należy natychmiast zebrać. Spoiny powinny być stosunkowo cienkie (2-r-3 mm). '

Spoiny między płytkami układanymi na różnych zaprawach lub kitach mogą być wypełniane kitem epoksydowym. W tym wypadku spoiny między płytkami powinny być grubsze (6-1-7 mm). Spoinowanie wykonuje się po stwardnieniu zaprawy, na której ułożono płytki. Spoiny powinny być starannie oczyszczone. Kit upycha się w spoiny za pomocą specjalnej stalowej spoinówki. Spoina powinna być szczelnie wypełniona. Powierzchnię kitu wygładza się stalową spoinówką często zwilżaną skażonym spirytusem (denaturatem).

Ewentualne zabrudzenia płytek należy natychmiast usunąć przez zeskrobanie kitu a następnie przetarcie tych miejsc szmatą zwilżoną denaturatem, ksylenem lub acetonem. Dotyczy to również narzędzi i sprzętu, który powinien być oczyszczony z resztek kitu przed jego stwardnień iem.

Posadzki kwasoodporne z cegły klinkierowej wykonuje się podobnie jak zwykłe posadzki omówione w p, 6.6 z tym, że do układania używa się zaprawy cementowej 1 : 5, a spoiny zalewa się kitem asfaltowym kwaso odpornym rozgrzanym do stanu ciekłego. Przy zalewaniu spoin należy kontrolować, aby nie było pustych miejsc. Przykład rozwiązania posadzek kwasoodpornych z cegły klinkierowej układanej na rąb ilustruje rys. 6-15a, układanej na płask - rys. 6-15b.

Posadzki z płytek ceramicznych powinny być wykończone cokołem ceramicznym ułożonym na tej samej zaprawie co płytki, a spoiny wypełnione kitem tak samo jak całość posadzki. Konserwacja posadzki kwasoodpornej polega głównie na usuwaniu uszkodzonych płytek (np. pękniętych) łub naprawieniu spoin wykazujących pęknięcia lub odpryski. W uszkodzonych miejscach należy usunąć płytki i zaprawę oraz ułożyć w tym miejscu nową płytkę na tej samej zaprawie. Z uszkodzonej spoiny należy wydłubać kit i uszczelnić ją na nowo, używając również kitu tego samego rodzaju.

Są'to posadzki różniące się od kwasoodpornych tym, że wykonane zostały przy zastosowaniu zapraw i kitów odpornych na działanie ługów (alkaliów). Posadzki asfaltowe. Posadzki te powinny zawierać w swym składzie wypełniacze odporne na działanie ługów. Stosuje się przeważnie mączki dolomitowe i wapienne oraz grysy dolomitowe. Masę asfaltową przygotowuje się i układa wg tych samych zasad jak zwykłe posadzki z asfaltu lanego.

Posadzki z płytek ceramicznych. Układa się je głównie na warstwie kitu asfaltowego lub zaprawy z cementu hutniczego o stosunku 1:3. Spoiny wypełnia się kitem chemoodpornym na żywicach Syntetycznych typu WKŁ (kwaso- i ługoodpornym), który przygotowuje się analogicznie jak kit KW (patrz p. 6.9).

Przy wyższych wymaganiach odporności na działanie ługów płytki ceramiczne układa się na warstwie kitu epoksydowego. Spoiny wypełnia się również kitem epoksydowym.

WARUNKI I BADANIA TECHNICZNE PRZY ODBIORZE ORAZ OBMIAR ROBÓT PODŁOGOWYCH

Jakość użytych materiałów i prawidłowość wykonania robót oraz ich zgodność z projektem sprawdza się przy ostatecznym odbiorze obiektu lub jego części. Podstawą odbioru robót są następujące dokumenty:

- a) projekt techniczny zawierający w rysunkach wykonawczych wszystkie dane niezbędne dla wykonania robót, jak rodzaje i grubości poszczególnych warstw podłogi, spadki posadzek, szczeliny dylatacyjne, rodzaj wykończenia posadzki, wzory powierzchni licowej itp. na rysunkach wykonawczych powinny być uwidocznione wszelkie zmiany dokonane w trakcie wykonywania robót, a udokumentowane w dzienniku budowy odpowiednim zapisem potwierdzonym przez nadzór techniczny,

- b) dziennik budowy i książka obmiarów,

- c) atesty i protokoły badań materiałów,

- d) Polskie Normy określające wymagania i badania techniczne przy odbiorze poszczególnych rodzajów podłóg.

W dzienniku budowy powinny być dokonane zapisy dotyczące mię- dzyoperacyjnych odbiorów poszczególnych robót zanikających, jak np. wykonanie warstw izolacyjnych, podkładów itp., od jakości których zależy ostateczna wartość techniczna podłóg.

Badania wykonanych podłóg składają się z badań pośrednich, które obejmują badania materiałów, podkładów, warstw izolacyjnych itp. oraz badań bezpośrednich obejmujących sprawdzenie prawidłowości wykonania posadzki. Badania pośrednie przeprowadza się na podstawie zapisów w dzienniku budowy oraz atestów lub wyników badań stwierdzających zgodność użytych materiałów z wymaganiami projektu i odpowiednich norm technicznych. Jeżeli użyte materiały nie miały dokumentów określających ich jakość - powinny być zbadane, w wypadku gdy budzą jakiekolwiek wątpliwości.