Nowe podejście do sprawy techniki wykończeniowej

 
 

Nowe podejście do sprawy techniki wykończeniowej, a szczególnie dążenie do jej uprzemysłowienia prowadzi do zacierania się różnic między zwykłym wykończeniem ścian a okładziną. Już bowiem zastosowanie powłok emulsyjnych, jako nadających się do zmywania wodą, zapewnia uzyskanie rozwiązań spełniających wymagania stawiane okładzinom (lub zastępującym je lamperiom). Wprowadzenie tapet zmywalnych, tkanin powlekanych, folii z PCW, laminatów itp. jako materiałów do fabrycznego wykańczania ścian prowadzi do upowszechnienia się techniki okładzinowej w nowoczesnych procesach produkcyjnych budownictwa.

Ogólnie można stwierdzić, że na rozwiązywanie problemu uprzemysłowienia robót wykończeniowych wpływać będzie rozwój bazy materiałowej w zakresie techniki okładzinowej i techniki powłok malarskich. Nowoczesne materiały okładzinowe i powłokowe, oparte szczególnie na tworzywach sztucznych, zapewniają możliwość przeniesienia procesów wykończeniowych do przemysłu wytwarzającego elementy budowlane. Krystalizuje się już wyraźnie rozwój lekkiej prefabrykacji jako jeden z ważnych kierunków postępu techniczno-ekonomicznego budownictwa.

Lekkie elementy warstwowe będą mogły być produkowane w wielkoprzemysłowych zautomatyzowanych liniach technologicznych jako fabrycznie wykończone kompletne zestawy ścian osłonowych, ścian działowych, przekryć dachowych a także jako kompletnie wyposażone kabiny sanitarno-kuchenne. Dzięki zastosowaniu nowych materiałów okładzinowych elementy te będą mogły być fabrycznie wykańczane. Technologie stosowania tych materiałów mają tę przewagę nad technologiami malarskimi, że są znacznie prostsze i mogą zapewnić rozwiązania charakteryzujące się wyższą odpornością wykończonych powierzchni na uszkodzenia i na zabrudzenia w czasie transportu, składowania i montażu.