OKŁADZINY Z TWORZYW SZTUCZNYCH - KONTYNUACJA

 
 

Masy i powłoki masy mine- ralno-ży- wiczne żywice chemoutwardzalne (fenolowe, poliestrowe, epoksydowe itp.) masy okładzinowe chemoodporne powłoki dyspersyjne fakturujące dyspersje wodne polimerów i elastomerów (PCW, akrylowe, akrylowo-wi- nylowe, butadienowo-styrenowe itp.) masy fakturujące i szpach- lówki powłoki dyspersyjne malarskie farby emulsyjne farby lateksowe powłoki lakiernicze żywice syntetyczne (ftalowe, poliwinylowe, epoksydowe, melaminowe itp.) farby, lakiery i emalie wpływy mechaniczne (uderzenia, zarysowanie) może - w zależności od materiału - kształtować się w dosyć szerokim zakresie. Okładziny te wykazują na ogół dużą łatwość czyszczenia przy zastosowaniu prostych sposobów, tym niemniej niektóre wykazują znaczną łatwość brudzenia się.

Podatność tworzyw sztucznych na brudzenie się związana jest z ich właściwościami elektrostatycznymi. Powierzchnie materiałów z tworzyw sztucznych, naładowane elektrycznością statyczną, przyciągają cząsteczki kurzu, które osadzając się zanieczyszczają powierzchnię okładzin. Problem zmniejszenia elektrostatyczności tworzyw sztucznych jest przedmiotem dużego zainteresowania przemysłu chemicznego, który dysponuje już odpowiednimi rozwiązaniami (np. przez dodatek substancji antystatycznych przy produkcji lub przetwórstwie polimerów, dodatek odpowiednich wypełniaczy mineralnych itp.).

Od materiałów okładzinowych z tworzyw sztucznych należy wymagać odporności na światło oraz możliwie dużej stabilności wymiarów liniowych. Jak wskazują wyniki badań materiałów zagranicznych, przemysł jest w stanie spełnić powyższe wymagania.