Narzędzia do mechanicznej obróbki laminatów

 
 

Obróbka mechaniczna laminatów jest w zasadzie możliwa przy użyciu zwykłych narzędzi i urządzeń, stosowanych do obróbki stali. Z powodu dużej twardości płyt poleca się, szczególnie przy użyciu szybkoobrotowych urządzeń z napędem mechanicznym, stosować do wyrobu ostrzy narzędzi stal szybkotnącą, a przy ciągłej obróbce - wykładanie ostrzy twardymi spiekami wolframowymi lub stosowanie ostrzy diamentowych.

Do cięcia laminatów można stosować piły taśmowe i tarczowe (rys. 12-12). Piły tarczowe powinny być wykonane ze stali szybkotnącej. Średnica tarczy wynosi 200H-300 mm, grubość 1-1-2 mm (najlepiej 1,5 mm), liczba obrotów 2000-3000 na minutę, rozstawienie zębów - co 3-1-4 mm, kąt natarcia 40-r-45°, posuw średni.

Delikatne wycięcia i kształty można otrzymać przy użyciu piły wy- rzynarki ostrza powinny posiadać zęby w odstępach 1,5-1-2,5 mm, szybkość pracy 500-1-600 suwów na minutę.

Do wiercenia otworów stosuje się wiertła spiralne o głębokiej spirali. Nachylenie spirali 64-8°, kąt końcówki 604-80°, liczba obrotów ostrza 8000-4-10 000 na minutę dla otworu o średnicy 3 mm, posuw 0,34-0,4 mm na obrót. Przy głębokim nawiercaniu należy często wycofywać wiertło, aby zapobiec przegrzaniu i ułatwić usuwanie wiórów.

Otwory o większych średnicach wycina się ręcznie za pomocą stalowego cyrkla (rys, 12-13). Ponieważ przewodność cieplna laminatów jest bardzo mała, a ich obróbka mechaniczna jest zwykle wykonywana na sucho, ciepło wytworzone podczas obróbki może być odprowadzane jedynie przez narzędzia, które przy tym silnie nagrzewają się. Korzystne jest zatem skierowanie na narzędzia strumienia zimnego powietrza, które je chło- dzi i zarazem usuwa wióry. W celu uniknięcia podczas wiercenia lub cięcia wylupywania się materiału na powierzchni płyt o budowie warstwowej, należy podkładać pod płytę arkusz twardej sklejki lub płytę drewnianą itp. Próby cięcia za pomocą niedostatecznie ostrych narzędzi powodują przypalenie się płyty laminatu.

Szlifowanie może dotyczyć krawędzi płyt w celu ich wyrównania oraz większej powierzchni - dla ułatwienia przyklejania. Szlifowanie krawędzi i bocznych wycięć wykonuje się za pomocą szlifierek taśmowych lub talerzowych, przy użyciu papieru lub tkaniny ściernej, albo też za pomocą frezarek. Powierzchnie szlifuje się za pomocą piaskowania. Do matowania błyszczących płyt można stosować piasek bardzo drobnoziarnisty.

Polerowanie przeprowadza się za pomocą tarcz, wyklejanych tkaniną barchanową, przy użyciu zwykłych past polerskich, stosując niezbyt duży docisk i ciągłe przesuwanie szlifowanej powierzchni, aby uniknąć miejscowego przypalania. Prędkość tarcz polerskich powinna wynosić 2000 obr/min przy średnicy 400 mm.