Okładziny z płytek fajansowych szkliwionych

 
 

Okładziny z płytek fajansowych szkliwionych (glazurowanych) są najbardziej znane. Stosuje się je wszędzie tam, gdzie chodzi o zabezpieczenie ścian przed ich zamoczeniem lub zabrudzeniem i umożliwienie łatwego utrzymania ściany w należytej czystości.

Okładziny z płytek fajansowych szkliwionych charakteryzują się gładką, lśniącą powierzchnią, małą przyczepnością kurzu oraz łatwą zmywalnością. Nadają się więc szczególnie do pomieszczeń szpitalnych, łazienek, kuchen, sklepów itp.

Płytki i kształtki ścienne fajansowe szkliwione. Są to płytki o wymiarach podstawowych 150X150X5 mm. Produkuje się 10 numerów płytek i kształtek określonych w tabl. 13-1. Mogą być produkowane płytki i kształtki białe i kolorowe. W zależności od cech zewnętrznych i ilości dopuszczalnych wad, płytki dzielą się na 2 jakości (gatunki): I i II. Wymagania techniczne dla kształtek i płytek określono w PN-67/ B-12031. Ciężar 1 m płytek typu 1 wynosi ok. 11 kG.

Zaprawy. Przy układaniu płytek fajansowych szkliwionych stosuje się dwa rodzaje zapraw: do narzutu oraz do układania. Do narzutu na ściany ceglane i betonowe stosuje się zaprawę cementową składającą się z 1 cz. cementu 250 i 3 cz. piasku (objętościowo). Na ściany gipsowe stosuje się narzut z zaprawy wapiennej o proporcji objętościowej 1 : 3 (ciasto wapienne i piasek).

Do układania płytek stosuje się zaprawę cementową 1:4 do 1:5. Przy układaniu płytek i kształtek fajansowych szkliwionych potrzebne są następujące narzędzia: kielnia, poziomnica, łata do sprawdzania prawidłowości powierzchni, młotek, diament szklarski (do przecinania szkliwa na płytkach) oraz narzędzia do wycinania otworów w płytkach (obcęgi, młotek ze szpiczastym końcem, szpicaki, przecinaki), kamień szlifierski do wygładzania brzegów ciętych płytek, pędzel ławkowiec oraz naczynia do zapraw i wody.