Okładziny z płytek „Przyborsk”

 
 

Okładziny z płytek ściennych z kamionki szlachetnej, zwanych przy- borskimi, mają głównie zastosowanie w budynkach przemysłowych oraz do wykładania bram, tuneli itp. Charakteryzują się one małą na- siąkliwością, odpornością na działanie mrozu, dużą odpornością na zmiany temperatury oraz znaczną wytrzymałością mechaniczną.

Kształtki przyborskie stosuje się również do budowy ścian działowych obustronnie oblicowanych. Katalog fabryczny przewiduje 9 typów płytek i kształtek z tym, że w każdym z tych typów występują pochodne elementy, umożliwiające właściwe wiązanie płyt lub zakończenie okładanej powierzchni. W produkcji znajduje się 10 rodzajów płytek i kształtek podstawowych (rys. 13-15). Pozostałe płytki i kształtki produkowane są na zamówienie.

Płytki i kształtki mają barwę jasnokremową. Dostarczane są luzem. “< W transporcie są zabezpieczone przekładkami z desek i wełną drzewną. Do układania płytek i kształtek stosuje się zaprawę cementową X : 4. Spoiny powinny wynosić 2-5 mm. Jednolitą grubość spoin uzyskuje się za pomocą listewek lub klinów. Ogólne zasady okładania płytkami przyborskimi nie różnią się od zasad dotyczących układania płytek fajansowych. Do wypełniania spoin należy stosować zaprawę 1 :2 z cementu białego z mielonym piaskiem lub mączką kwarcową. Nie można używać gipsu i wapna.

Ścianki działowe wykonuje się z płytek i kształtek pokazanych na rys. 13-15. Przykład rozwiązania podano na rys. 13-16. Ościeźa drzwiowe wykonuje się z kształtek produkowanych na zamówienie. Płytki i kształtki układa się sposobem murarskim, stosując w zależności od rozpiętości ścianki zbrojenie w spoinach poziomych a także pionowych.

Okładziny z płytek ceramicznych (kamionkowych, terakotowych) i klinkierowych

Płytki ceramiczne (terakotowe) są stosowane przede wszystkim jako posadzki. W niektórych jednak wypadkach wykonuje się z nich okładziny ścian, zbiorników itp., szczególnie zaś wtedy, gdy okładzina powinna być odporna na uderzenia, mróz, działanie kwasów i zasad. Obecnie najczęściej wykonuje się okładziny z drobnych płytek ceramicznych (tzw. płytek mozaikowych).

Okładziny z płytek klinkierowych mają zastosowanie w tych wypadkach, gdzie ściany są narażone na działanie wysokich temperatur, kwasów i zasad oraz znaczne działania mechaniczne. Klinkier jest materiałem niemal niezniszczalnym, nienasiąkliwym i chemoodpornym. Łączy przy tym cechy dekoracyjne dzięki licznym odcieniom barwy od ciemnoczerwonej lub brązowej do fioletu.

Płytki klinkierowe. Otrzymuje się je przez rozłupanie młotkiem specjalnej kształtki ceramicznej (rys. 13-17), przez co otrzymuje się 2 płytki o wymiarach 25X6,5X3 cm. Okładziny z większych płytek. Wykonanie okładzin z większych płytek ceramicznych (15X15, 10X10 cm) lub klinkierowych nie odbiega od zasad podanych dla płytek fajansowych. Do układania płytek używa się zaprawy cementowej 1 : 3. Dla uzyskania równych spoin przy układaniu płytek stosuje się listewki drewniane. Spoiny wypełnia się zaprawą cementową 1:1.

Gdy okładzina ma pracować w warunkach działania kwasów lub zasad, przygotowanie ściany i sposób wykonania okładziny są podobne do sposobu wykonania podłóg kwaso- lub ługoodpornych.