Okładziny z płytek szklanych

 
 

Okładziny z płytek szklanych mają wygląd podobny do okładzin z płytek fajansowych szkliwionych i podobny zakres stosowania. Płytki okładzinowe są wyrabiane ze szklą walcowanego barwionego w masie (tzw. szkła opakowego). Płytki produkowane są w kilkunastu rozmiarach: 15X15, 20X20, 25X25, 40X40 cm, ponadto produkuje się połówki wymienionych płytek oraz arkusze 180X120 cm. Grubość wynosi 4,5 i 6 mm. Licowa strona płytek ma powierzchnię tzw. młotkowaną, charakterystyczną dla szkła walcowanego. Spodnia powierzchnia płytek jest rowkowana dla zwiększenia przyczepności zaprawy. Płytki są produkowane w kilku kolorach.

Płytki są pakowane w klatki drewniane po 1 m2, przy czym każda płytka jest owinięta papierem. Okładziny z płytek szklanych wykonuje się w podobny sposób jak okładziny z płytek fajansowych szkliwionych, stosując zaprawę cementową 1:3 do 1:4 z dodatkiem preparatów uszczelniających, jak np. 15-b20% krzemalitu lub 4% Plastibetu S.

Szkło ma dużą rozszerzalność cieplną. Z tego względu należy pozastawiać szczeliny dylatacyjne. Okładzina szklana nie powinna dochodzić do samej posadzki, jak również nie powinna łączyć się ściśle w narożach. Szczeliny dylatacyjne powinny wynosić ok. 4 mm. Duże powierzchnie okładzin szklanych należy podzielić szczelinami dylatacyjnymi na pola długości 4-i-5 m i wysokości 2-1-3 m. Spoiny wypełnia się por dobnie jak przy płytkach fajansowych.

Innym sposobem wykonania okładzin szklanych jest punktowe klejenie na starych tynkach lub równych powierzchniach prefabrykowanych elementów wielkopłytowych. Jako lepiszcze stosuje się gęsty zaczyn krzemalitu. Masę nakłada się w 4 lub 5 punktach na spodniej stronie płytki w ilości po ok. 1 cm3, a następnie dociska płytkę do ściany.