Jak wspomniano wyżej, najwłaściwszymi klejami do przyklejania wykładzin (szczególnie wykładzin bez podkładu tkaninowego) są kleje kontaktowe, dwustronnego nanoszenia (tzn. na podkład warunkuje organizację robót.

Masę wygładzającą należy nakładać na podkład równy, mocny i suchy. Powierzchnię podkładu przed ułożeniem masy wygładzającej starannie czyści się z pyłu, luźnych ziarn piasku, zanieczyszczeń farbą lub zaprawą itp. Ewentualne większe uszkodzenia o głębokości powyżej 3 mm należy uprzednio zatrzeć zaprawą cementową lub gipsową (zależnie od rodzaju podkładu). Bezpośrednio przed nałożeniem masy powierzchnię podkładu powinno się zwilżyć wodą przez skropienie pędzlem.

Wymagany stopień gładkości podkładu można uzyskać:

- a) przez wykonanie gładzi z zaprawy o uziarnieniu kruszywa (piasku) do 0,5 mm i staranne zatarcie powierzchni przygotowaną w ten sposób powierzchnię należy zabezpieczyć przed uszkodzeniami mechanicznymi,

- b) przez wygładzanie powierzchni podkładu specjalnymi masami wygładzającymi, zestawionymi w tabl. 5-10.

Masy wygładzające podkłady. Są to mieszanki przygotowane fabrycznie i wymagające jedynie zarobienia wodą lub mieszanki sporządzone na budowie wg podanych receptur. Do wygładzania podkładów mogą być stosowane następujące masy:

- bezcementowa Lerotex,

- kazeinowo-cementowa,

- Klutex,

- na polioctanie winylu (POW),

- z gipsu wolno wiążącego.

Wykładzina wielowarstwowa z PCW jest materiałem podłogowym elastycznym, odpornym na ścieranie, działanie światła oraz na krótkotrwałe działanie wody, olejów, rozcieńczonych kwasów, ługów, bakterii i pleśni. Jest ona nieodporna na wpływy temperatury powyżej 60°C i na działanie rozpuszczalników organicznych.

Wykładziny. Nazwą tą określa się materiały podłogowe produkowane w postaci arkuszy dostarczanych w rulonach. Wykładzina jednorodna z PCW produkowana dotąd w niewielkiej skali w drobnych zakładach o przestarzałej technologii nie była stosowana do wykonywania posadzek, ponieważ pod względem technicznym i estetycznym nie spełniała wymagań stawianych materiałom podłogowym.

- a) wykładziny jednorodne, jedno- lub wielowarstwowe z tym, że receptura masy materiału jest we wszystkich warstwach ta sama,

- b) wykładziny niejednorodne wielowarstwowe, przy czym poszczególne warstwy różnią się między sobą składem recepturowym, '

Ugruntowała się opinia, że układanie płytek z PCW nie wymaga tak rygorystycznego przestrzegania warunków dotyczących wytrzymałości i stopnia wilgotności podkładów, jak przewiduje to instrukcja technologiczna. Daje się zaobserwować w praktyce bardzo tolerancyjne traktowanie wymagań instrukcji i chociaż w wielu wypadkach nie powoduje to stanu awarii wykonanej posadzki, to w każdym wypadku jej wygląd estetyczny nasuwa poważne zastrzeżenia.

Przy ścianach powinny być przyklejone listwy podłogowe z PCW. Do przyklejania powinien być użyty klej Butapren B. Zamiast listew mogą być przyklejone paski płytek (wysokości 7-MO cm) stanowiące cokół.

Mając ustalony przebieg spoin za pomocą linii odbitych sznurem (rys. 5-lla), przystępuje się do przyklejania płytek, rozpoczynając tę czynność od środka pomieszczenia. Technika przyklejania i organizacja prac zależą od rodzaju kleju. Mogą być bowiem użyte kleje emulsyjne (np. klej lateksowy) lub kleje kontaktowe (np. klej Butapren B). W wypadku stosowania klejów emulsyjnych - klej nanosi się dokładnie wzdłuż wyznaczonych linii (rys.

Strony