Wykładziny. Nazwą tą określa się materiały podłogowe produkowane w postaci arkuszy dostarczanych w rulonach. Wykładzina jednorodna z PCW produkowana dotąd w niewielkiej skali w drobnych zakładach o przestarzałej technologii nie była stosowana do wykonywania posadzek, ponieważ pod względem technicznym i estetycznym nie spełniała wymagań stawianych materiałom podłogowym.

- a) wykładziny jednorodne, jedno- lub wielowarstwowe z tym, że receptura masy materiału jest we wszystkich warstwach ta sama,

- b) wykładziny niejednorodne wielowarstwowe, przy czym poszczególne warstwy różnią się między sobą składem recepturowym, '

Ugruntowała się opinia, że układanie płytek z PCW nie wymaga tak rygorystycznego przestrzegania warunków dotyczących wytrzymałości i stopnia wilgotności podkładów, jak przewiduje to instrukcja technologiczna. Daje się zaobserwować w praktyce bardzo tolerancyjne traktowanie wymagań instrukcji i chociaż w wielu wypadkach nie powoduje to stanu awarii wykonanej posadzki, to w każdym wypadku jej wygląd estetyczny nasuwa poważne zastrzeżenia.

Przy ścianach powinny być przyklejone listwy podłogowe z PCW. Do przyklejania powinien być użyty klej Butapren B. Zamiast listew mogą być przyklejone paski płytek (wysokości 7-MO cm) stanowiące cokół.

Mając ustalony przebieg spoin za pomocą linii odbitych sznurem (rys. 5-lla), przystępuje się do przyklejania płytek, rozpoczynając tę czynność od środka pomieszczenia. Technika przyklejania i organizacja prac zależą od rodzaju kleju. Mogą być bowiem użyte kleje emulsyjne (np. klej lateksowy) lub kleje kontaktowe (np. klej Butapren B). W wypadku stosowania klejów emulsyjnych - klej nanosi się dokładnie wzdłuż wyznaczonych linii (rys.

Szczególną zaletą płytek z PCW jest to, że umożliwiają one komponowanie wzoru posadzki przez wprowadzenie zestawu płytek różnych kolorów oraz układu płytek w pomieszczeniu.

Zastosowanie płytek jednobarwnych daje możliwość ułożenia posadzki o bardzo spokojnym wyglądzie, gdzie jedynym motywem jest układ spoin płytek spoiny mogą przebiegać równolegle lub skośnie (pod kątem 45°) w stosunku do ścian.

Do przyklejania płytek można zastosować różne kleje, z których niektóre są fabrycznie gotowe i wymagają jedynie dokładnego wymieszania, inne natomiast {np. klej lateksowy ekstra) wymagają wymieszania z cementem w celu uzyskania lepiszcza.

Przyklejanie płytek z PCW powinno odbywać się jako jedna z ostatnich czynności na budowie. Temperatura pomieszczeń nie powinna być niższa niż 15°C. Podkład musi być mocny, suchy i równy. Wszelkie zanieczyszczenia należy zeskrobać, a następnie cały podkład dokładnie zamieść. Zaleca się zagruntowanie podkładu rozrzedzonym klejem - na 12 godzin przed przyklejaniem płytek. W wypadku podkładów gipsowych lub estrichgipsowych zagruntowanie powierzchni jest konieczne.

Stosowanie kleju lateksowego ekstra na podkładach gipsowych wymaga uprzedniego zagruntowania powierzchni podkładu rozcieńczonym klejem Butapren B w stosunku 1:1-2 (klej: rozpuszczalnik).

Czas odparowania zależy od warunków w których następuje klejenie (temperatura, wietrzenie rodzaj podkładu itp.) i powinien być każdorazowo ustalany przez dotknięcie palcem warstwy kleju, który nie powinien przylegać do palca (brak „ciągnących się nitek').

Klej lateksowy ekstra (BN-71/6033-06). Jest to zawiesina wodna regeneratu kauczukowego. Klej lateksowy powinien mieć konsystencję gęstej cieczy, zapach swoisty amoniaku i kauczuku, barwę od jasnoszarej do ciemnobeżowej. Klej lateksowy powinien wykazywać dobrą zdolność klejenia i odporność na psucie się w czasie składowania w okresie 3 miesięcy od daty produkcji.

Strony