Posadzki z płytek z PCW są estetyczne, odporne na działanie wilgoci i ścieranie, łatwe do utrzymania czystości i konserwacji. Wielobar- wność płytek umożliwia wykonanie posadzek wzorzystych. Zalety płytek pozwalają na ich stosowanie we wszystkich rodzajach budownictwa, z wyjątkiem pomieszczeń typu przemysłowego, w których przewidziana jest duża intensywność ruchu, transport kołowy oraz działanie temperatury i chemikaliów w stopniu przewyższającym odporność materiału.

Metoda karbidowa polega na wycięciu i odważeniu próbki podkładu, którą natychmiast wprowadza się do hermetycznej butli stalowej wraz z ampułką zawierającą karbid. Za pomocą stalowej kulki wewnątrz butli ampułka ulega stłuczeniu, karbid zostaje zawilgocony próbką podkładu, ciśnienie wytwarzającego się acetylenu wskazuje manometr umieszczony na butli. Na podstawie specjalnej tablicy ustala się od razu procentową zawartość wilgoci w podkładzie.

Wykonanie posadzek z tworzyw sztucznych staje się obecnie nową specjalnością rzemiosła budowlanego, wymagającą dużych kwalifikacji zawodowych, poczucia estetycznego, sumienności, a przede wszystkim systematycznego doskonalenia techniki i organizacji robót.

Przy wykonywaniu posadzek z tworzyw sztucznych powinny być ze szczególną troskliwością zachowane następujące wymagania:

- odpowiednia wytrzymałość i czystość podkładów,

- odpowiednia temperatura pomieszczeń, nie mniejsza niż 15°C,

Tworzywa sztuczne stosowane są w robotach podłogowych od przeszło trzydziestu lat. W Polsce historia wprowadzenia ich do budownictwa jest znacznie krótsza. W 1955 roku udział posadzek z tworzyw sztucznych wyniósł zaledwie 1% łącznej powierzchni wykonywanych posadzek, obecnie natomiast udział ten dochodzi do 80%.

Jest to posadzka typu przemysłowego. Ma zastosowanie w pomieszczeniach, w których posadzka narażona jest na uszkodzenie mechaniczne, np. w halach fabrycznych przemysłu metalowego, warsztatach, magazynach ciężkich wyrobów itp. Charakteryzuje się bardzo wysoką odpornością na ścieranie.

Posadzkę z płyt lub płytek pilśniowych można - jak wspomniano wyżej - wykończyć dwoma sposobami:

- a) przez powleczenie bezbarwnym lakierem chemoutwardzalnym (np. lakierem „Chemolak”),

- b) przez zagruntowanie pokostem, wyszpachlowanie spoin szpachlówką malarską, przeszlifowanie szpachlowanych miejsc cienkim papierem ściernym, pomalowanie emalią podłogową lub pokrycie emalią chemoutwardzalną.

W podobny sposób przykleja się płytki klejem emulsyjnym. Dla dokładnego przyklejenia zaleca się pokrycie podkładu, a ponadto dolnej powierzchni płytki (ew. tylko pasów przy brzegach), cienką warstwą kleju. Płytki przyklejone klejami emulsyjnymi, a także kazeinowo-ce- mentowymi, powinny być obciążone przez 24 godziny (np. woreczkami z piaskiem).

Posadzkę z płyt pilśniowych można wykonać, stosując płytki pilśniowe (otrzymane z pocięcia handlowych płyt pilśniowych), np. o wymiarach 40X40 cm, lub przyklejając całe płyty pilśniowe.

Do przyklejania płyt pilśniowych do podkładu można stosować różne kleje. Najodpowiedniejsze są kleje kontaktowe na kauczuku neoprenowym (np. klej Butapren). Mogą być również stosowane kleje emulsyjne (np. klej Mozalep i Winylep) oraz mieszanki kazeinowo-ce- mentowe (na 1 część obj. kleju kazeinowego w proszku 0,75 części obj. cementu portlandzkiego 350 i 2,2 części obj. wody). Dobre wyniki można również uzyskać stosując lepik asfaltowy.

Posadzki z płyt pilśniowych zalicza się do posadzek tymczasowych. Charakteryzują się przede wszystkim stosunkowo niską ceną. Mogą być stosowane w pomieszczeniach nie narażonych na duży ruch, nadmierne zanieczyszczenie i zawilgocenie. Wymagają troskliwej konserwacji. Przy wykończeniu powierzchni z płyt pilśniowych powłoką malarską zyskują one na wyglądzie estetycznym i zachowują się tak, jak malowane posadzki z desek.

Strony