Oprócz lepików asfaltowych na gorąco, które, jak już wspomniano, dają lepszą i trwalszą izolację, można stosować lepiki na zimno. Są one w użyciu niewątpliwie wygodniejsze, łatwiej rozprowadzają się, nie wymagają tak wielkiego pośpiechu przy wykonywaniu robót, jak przy użyciu lepików na gorąco. Wymagają jednak dłuższego czasu na wyschnięcie oraz wydzielają szkodliwe pary rozpuszczalników.

Do izolacji z wkładkami papowymi używa się przeważnie papy asfaltowej izolacyjnej odmiany 500 oraz lepików asfaltowych. Wykonanie izolacji z jedną wkładką (tzn. jedną warstwą papy) polega na przyklejeniu jej do podłoża jednocześnie z wykonywaniem powłoki asfaltowej, a następnie wykonaniu na przyklejonej powierzchni papy drugiej powłoki asfaltowej. Mogą być używane do tego celu lepiki na gorąco lub na zimno.

W niektórych wypadkach projekt może przewidywać wykonanie powłoki dwuwarstwowej. Drugą warstwę powłoki należy wykonywać po skrzepnięciu poprzedniej warstwy oraz możliwie bezpośrednio po jej ułożeniu, aby nie dopuścić do zapylenia lub zanieczyszczenia jej powierzchni. Utrudni to bowiem należyte połączenie obu warstw.

Okres schnięcia powłoki gruntującej zależy głównie od temperatury powietrza, W ciepłej porze roku można całkowite wyschnięcie uzyskać już po upływie kilku godzin, natomiast w miesiącach zimowych po upływie l-r-2 dni. Dopiero po wyschnięciu powłoki gruntującej można nakładać właściwą warstwę izolacyjną, tj. powłokę asfaltową.

Zadaniem powłoki gruntującej jest wypełnienie porów i drobnych rys na powierzchni podłoża oraz utworzenie warstwy wiążącej następną powlokę asfaltową z podłożem. W niektórych wy- padkach powłoka gruntująca nałożona dwukrotnie może być traktowana jako lekka izolacja przeciwwilgociowa lub izolacja parochronna. Powłokę gruntującą może stanowić roztwór asfaltowy do gruntowania lub emulsja asfaltowa.

Wykonywanie podkładów powinno odbywać się w temperaturze nie niższej niż +5°C. Jest bardzo wskazane, aby temperatura w czasie robót była możliwie zbliżona do przyszłej, normalnej temperatury użytkowania pomieszczeń. Jest również oczywiste, że w niższych temperaturach wysychanie podkładu postępuje wolniej, co opóźnia wykonanie posadzki. Podłoże powinno być równe, mocne, bez spękań, a jego powierzchnia powinna być pozioma.

Przy określaniu warunków przystąpienia do wykonania podkładów i izolacji należy wziąć pod uwagę, czy posadzka będzie wykonywana jednocześnie z podkładem, jak to ma miejsce np. przy posadzkach estrichgipsowych, lastrykowych, skałodrzewnych, czy też wykonywanie posadzki będzie stanowiło drugi etap robót (np. posadzki z drewna i tworzyw sztucznych). W pierwszym wypadku należy przystąpić do robót podłogowych po wykonaniu innych robót budowlanych, jak ma- larskie, instalacyjne itp.

- Wykonywanie podkładów pod podłogi i okładziny wiąże się głównie z:

- przygotowaniem materiałów na podkłady, tj. betonów, zapraw lub zaczynów,

- transportem przygotowanych materiałów,

- ułożeniem i wyrównaniem powierzchni podkładu.

Wszystkie te czynności wymagają odpowiednich narzędzi i sprzętu pomocniczego.

Papa smołowa izolacyjna (PN-70/B-27604). Papa smołowa jest otrzymywana przez powleczenie surowej tektury dachowej mieszanką smo- łowo-pakową. Obecnie wytwarza się papy odmian 500, 400 i 320, określających gramaturę użytej tektury (gramatura = ciężar w G/m2). Papa smołowa jest produkowana w taśmach szerokości 100, 105, 110 i 120 cm oraz długości 10, 20 i 40 m. Dostarczana jest w rolkach, które powinny być przechowywane w pozycji pionowej w suchych magazynach.

Roztwory asfaltowe (PN-59/B-24622). Są to asfalty przemysłowe rozpuszczone w szybko schnącym rozpuszczalniku. Na rynku występuje kilka odmian handlowych jak: Abizol R (roztwór rzadki, schnący w ciągu 18 godz), Abizol P (roztwór półgęsty schnący w ciągu 24 godz.), Asfaltina (roztwór szybko schnący), Bitizol R (roztwór rzadki schnący w ciągu 10 godz). Roztwory asfaltowe dostarczane są w szczelnych beczkach stalowych o pojemności 100 lub 200 1.

Strony