Rodzaje podłoży. Tkaniny powlekane można przyklejać na tynkach cementowych, cementowo-wapiennych, gipsowo-wapiennych oraz na prefabrykowanych elementach betonowych, gipsowych.

Podłoża przeznaczone pod tkaniny powlekane powinny odpowiadać wymaganiom normowym dla IV kategorii tynków. Wilgotność podłoży nie powinna być większa niż 2,5%. Drobne uszkodzenia należy zaprawić zaczynem gipsowym, a następnie całą powierzchnię przeszlifować osełką, ewentualnie większe wypukłości ściąć cykliną i zagruntować.

Tkaniny powlekane. Są to materiały okładzinowe w postaci arkuszy dostarczanych w rulonach. Produkcja polega na naniesieniu na tkaninę (bawełnianą lub z włókna syntetycznego) warstwy płastyfikowane- go polichlorku winylu.

Tkaniny powlekane produkuje się w szerokim asortymencie wzorów i barw oraz o różnych grubościach: od 0,50 do 1,6 mm. Szerokość arkusza wynosi 1,0-1-1,6 m, długość 20 m.

Do przyklejania tapet winylowych należy stosować kleje metyloce- lulozowe z dodatkiem dyspersji tworzyw sztucznych. Za "granicą są produkowane fabrycznie suche mieszanki wysokowiskozowej metylocelulozy z dodatkiem sproszkowanej dyspersji polioctanu winylu. Preparat zarabia się stosunkowo niewielką ilością wody (1 : 20) otrzymując gęsty klajster. Z krajowych produktów stosuje się klej Celtap-lux.

Tapety winylowe. Są to nowe materiały okładzinowe w postaci cienkiej powłoki z polichlorku winylu na podkładzie papieru tapetowego, który pełni rolę nośnika i umożliwia wykonywanie okładzin z PCW techniką zbliżoną do tapeciarskiej.

Przy wykonywaniu robót należy przestrzegać daleko idącej ostrożności z ogniem, ponieważ kleje kontaktowe zawierają łatwo palne rozpuszczalniki organiczne. Pomieszczenia, w których wykonuje się roboty, powinny być intensywnie wietrzone.

- 1. Na powierzchni ściany należy rozplanować i oznaczyć położenie poszczególnych arkuszy okładziny oraz ustalić miejsca przyklejenia pasków w pozycji pionowej w odstępie co 15-1-20 cm (rys. 12-14a). Miejsca te należy zaznaczyć na odwrocie laminatu. Powinny tu być również oznaczone miejsca mocowania listew z PCW.

Okładziny ścian z laminatów ,,Unilam” mogą być wykonywane dopiero po wykonaniu wszelkich robót budowlanych, instalacyjnych i porządkowych z wyjątkiem malowania ścian, montażu przyborów sanitarnych i ułożeniu listew podłogowych. Temperatura pomieszczeń powinna być możliwie zbliżona do normalnej (18°C). Nie powinno się wykonywać robót okładzinowych w temperaturze niższej niż +8°C.

Obróbka mechaniczna laminatów jest w zasadzie możliwa przy użyciu zwykłych narzędzi i urządzeń, stosowanych do obróbki stali. Z powodu dużej twardości płyt poleca się, szczególnie przy użyciu szybkoobrotowych urządzeń z napędem mechanicznym, stosować do wyrobu ostrzy narzędzi stal szybkotnącą, a przy ciągłej obróbce - wykładanie ostrzy twardymi spiekami wolframowymi lub stosowanie ostrzy diamentowych.

Laminaty „Unilam”. Są to płyty otrzymywane przez sprasowanie na gorąco pod wysokim ciśnieniem kilku lub kilkunastu warstw papieru nasyconego żywicą melaminowo-formaldehydową, mocznikowo-formal- dehydową lub fenolowo-formaldehydową.

Laminaty „Unilam” dostarczane są w postaci płyt o powierzchni licowej błyszczącej lub matowej w różnych kolorach i wzorach. Wymiary płyt wynoszą 126 lub 131X280 cm. Grubość płyt wynosi 1,3 1,6 2 3 i 4 mm.

Przy technice klejenia klejami kontaktowymi obowiązują poznane już zasady. Wymagana jest wysoka gładkość powierzchni podłoża, którą uzyskuje się przez dokładne wyszpachlowanie i oszlifowanie. Ko- nieczne jest również zagruntowanie podłoża rozcieńczonym klejem. Po wyschnięciu gruntownika należy nanieść cienką warstwę kleju na powierzchnię podkładu i spód okładziny, a następnie odczekać aż odparują rozpuszczalniki, po czym następuje sklejenie. Opracowanie połączeń płyt może być różnorodne.

Strony