Mineralne materiały podłogowe, jak beton,’lastryko, płytki kamionkowe, skałodrzew, przewodzą w pewnym stopniu prąd elektryczny. Przewodność ta wzrasta, gdy ulegają one zawilgoceniu.

Do niedawna nie zwracano uwagi na zagadnienie przewodności elektrycznej podłóg. Obecnie w związku z wprowadzeniem do powszechnego użytku szeregu aparatów elektrycznych (pralki, lodówki, odkurzacze, roboty itp.) istnieje możliwość niebezpiecznych porażeń prądem w wypadku, gdy:

Rozszerzalność termiczna. Ta właściwość materiałów podłogowych wchodzi w rachubę jedynie w tych przypadkach, gdy posadzki są wykonywane w temperaturze znacznie odbiegającej od temperatury, jaka będzie w czasie użytkowania, a także wtedy, gdy posadzka będzie narażona na zmiany temperatury w czasie użytkowania (np. tarasy, werandy, itp.). Jeżeli np. posadzka betonowa długości 10 m zostanie wy konana w temperaturze ok. 0°C, a będzie pracowała w temperaturze ok. 20°C, rozszerzy się ona o 2,4 cm.

Zmiany objętości materiałów podłogowych są zjawiskiem o tyle niepożądanym, że w ich wyniku mogą powstać rysy (pęknięcia), wybrzuszenia lub sfalowania. Zmiany w czasie wiązania i schnięcia posadzek i podkładów z tworzyw mineralnych. Występują tu zjawiska rozszerzania się albo kurczenia tworzywa.

Podłoga w toku użytkowania ma dużo okazji do stykania się z wodą, a w odniesieniu do podłóg w budynkach przemysłowych - również do stykania się z roztworami substancji chemicznych lub płynnymi chemikaliami.

W użytkowaniu budynków występują dwa rodzaje dźwięków: dźwięki powietrzne i dźwięki uderzeniowe. Dźwięki powietrzne powstają w wyniku mówienia, gry na instrumencie, działania radia itp. Dźwięki te rozchodzą się w powietrzu, a natrafiając na przegrodę (ścianę, sufit, podłogę) są częściowo odbijane, częściowo pochłaniane przez przegrodę, a częściowo przenikają przez przegrodę i są słyszalne w sąsiednim pomieszczeniu.

Przygotowywana obecnie nowa norma wprowadza takie wymaganie. Określa ona największą dopuszczalną ciepłochłonność podłóg dla poszczególnych grup pomieszczeń, dzieląc pomieszczenia na następujące grupy:

I - pomieszczenia o zwiększonych wymaganiach, jak np. żłobki, przedszkola, izby mieszkalne itp.,

II - pomieszczenia w budownictwie ogólnym przeznaczone do długotrwałego pobytu ludzi w bezruchu, jak np. pokoje biurowe, izby lekcyjne itp.,

Strop lub podłoże leżące na gruncie mają zwykle niewystarczającą izolacyjność termiczną. Z tego względu konstrukcja podłogi powinna niedostatek ten uzupełnić. Stosuje się więc odpowiednie warstwy materiału izolacyjnego, których grubość określa się w projekcie na podstawie obliczenia współczynnika przenikania ciepła przez przegrodę stropowo-podłogową.

Twardość. Jest ona cechą istotną dla materiałów podłogowych, szczególnie nie odznaczających się sprężystością. Twardość mierzona jest kilkoma metodami. Jedna z nich polega na zarysowaniu materiału określonymi minerałami o znacznej twardości, wg skali określonej przez Mohsa oznacza się ją w stopniach. Jest to więc badanie odporności materiału na zarysowanie, zjawisko występujące często przy użytkowaniu podłogi (np. przesunięcie szafy).

Wszystkie dopuszczane do stosowania materiały podłogowe mają dostateczną wytrzymałość na ściskanie, gdyż wymaganie to musi być spełnione przez producenta. Natomiast wytrzymałość na ściskanie podkładów, na których przyklejamy cienkie wykładziny z tworzyw sztucznych, zależy od właściwego ich wykonania.

Należy zdawać sobie sprawę, że na podłodze mogą odbywać się bardzo różnorodne czynności związane z użytkowaniem budynku: ruch ludzi (chodzenie, tańczenie), ruch przedmiotów (jazda wózkami, przesuwanie) i obciążenie (meblami, maszynami, towarami). Mówimy więc, że podłogi są narażone w toku użytkowania na szereg działań mechanicznych, jak zginanie, ściskanie, zarysowywanie i ścieranie.

Strony