Istnieje znaczna liczba rozwiązań materiałowo-konstrukcyjnych podłóg. Dokonanie jednolitego podziału napotyka jednak trudności ze względu na to, że do oceny poszczególnych rozwiązań podłóg mają zastosowanie różne kryteria.

Z punktu widzenia przeznaczenia podłóg można najogólniej wyodrębnić następujące grupy:

- 1) podłogi w pomieszczeniach przeznaczonych na stały lub okresowy pobyt ludzi, przewidziane do ruchu pieszego, o dominującym znaczeniu w zakresie wymagań fizycznych i estetycznych

Warstwa izolacyjna przeciwdźwiękowa jest to warstwa materiału sprężystego, najczęściej w postaci maty, wojłoku lub miękkiej płyty porowatej. Chroni ona przegrodę stropową przed przenikaniem dźwięków uderzeniowych pochodzących od uderzeń w podłogę, chodzenia itp.

Warstwa ochronna jest to warstwa w postaci np. papieru asfaltowego, folii lub papy, której zadaniem jest ochrona ułożonego materiału izolacji termicznej lub przeciwdźwiękowej przed zawilgoceniem w toku wykonywania podkładu „na mokro”.

W zakresie robót podłogowych obserwuje się w ostatnich latach szereg nowości, wynikających zarówno z wprowadzenia nowych materiałów podłogowych, jak również z uprzemysłowienia budownictwa. Z tych względów musiały wejść do słownictwa budowlanego nowe określenia. Bardzo ważne jest, aby wszyscy jednoznacznie rozumieli dane określenie.

Roboty podłogowe można zaliczyć do jednych z najtrudniejszych i najbardziej odpowiedzialnych robót budowlanych, decydujących w dużym stopniu o wartości technicznej, użytkowej i estetyce budynku. Potwierdza to również koszt robót podłogowych, który wynosi 10-12% ogólnej wartości robót budowlanych.

Rozwiązania materiałowo-konstrukcyjne podłóg oraz technologia robót podłogowych uległy w ostatnim dziesięcioleciu dosyć daleko idącym zmianom. Złożyły się na to m. in. następujące przyczyny:

W porównaniu z innymi elementami budynku (np. dachem, ścianami itp.), podłogi charakteryzują się tym, że muszą spełniać jednocześnie szereg wymagań. Przy tym licznym wymaganiom musi sprostać przede wszystkim posadzka, a szczególnie jej cienka (grub, ok, 1 mm) warstwa użytkowa.

Z punktu widzenia właściwości dielektrycznych podłogom mogą być stawiane krańcowo różne wymagania. W budynkach mieszkalnych podłogi powinny być elektroizolujące, co stanowi ochronę użytkowników przed możliwością porażenia prądem elektrycznym. Natomiast w pomieszczeniach, w których występuje możliwość gromadzenia się par rozpuszczalników organicznych (np.

Należałoby, zdaniem autora, operować terminem „podłoga” (roboty podłogowe, materiały podłogowe itp.). Mając jednak na uwadze ustanowienie przez Polski Komitet Normalizacyjny normy PN-65/B-01023 jako obowiązującej w zakresie terminologii i projektowania od dnia 1 lipca 1965 r.- w pracy niniejszej stosowane będą określenia przytoczone w tej normie.

Podłogą nazywamy element wykończenia poziomych przegród budynków, przeznaczony do odbywania na nim ruchu ludzi, zwierząt, środków transportowych oraz ustawiania różnego rodzaju przedmiotów (np. mebli, towarów itp.) b Jest to zazwyczaj układ kilku warstw różnych materiałów, w którym ostatnią (górną) warstwę stanowi materiał podłogowy, dobrany odpowiednio do wymagań technicznych i użytkowych stawianych podłodze w danym pomieszczeniu.

Strony