Na 24 godziny przed przystąpieniem do układania posadzki kwaso- odpornej z płytek ceramicznych na kicie asfaltowym ich powierzchnie dolna i boczne powinny być zagruntowane roztworem asfaltowym. Płytki układa się przy użyciu gorącego kitu asfaltowego na wykonanej uprzednio izolacji podkładu. Stosuje się technikę układania na wycisk, tj. jednoczesnego wypełniania spoin kitem przez dociskanie płytek do siebie, co powoduje, że kit zostaje ze spoiny wyciśnięty. Nadmiar kitu powinien być usunięty szpaehlą.

Posadzki kwasoodporne bezspoinowe z asfaltu lanego. Wykonuje się je podobnie jak posadzki z asfaltu zwykłego (patrz p. 6,8), Różnią się one rodzajem wypełniacza mineralnego, który powinien być kwaso- ódporny. Mogą być użyte następujące materiały: grysy bazaltowe, diabazowe, barytowe, mączki kamienne (andezytowe, kwarcowe, barytowe), piasek kwarcowy, piasek wiślany, azbest.

Posadzki kwasoodporne wymagają równego i mocnego podłoża, którym przeważnie jest podłoże betonowe na gruncie lub strop żelbetowy. Powierzchnia betonu powinna być zabezpieczona przez ułożenie warstwy izolacyjnej przed ewentualnym przesiąknięciem kwaśnych substancji oraz szkodliwym działaniem kitów chemoodpornych. Rodzaj tej izolacji powinien być określony dokładnie w projekcie. Najczęściej stosowanym zabezpieczeniem podłoża jest powłoka asfaltowa.

Kity kwasoodporne typu KW i KDB-110 na żywicach syntetycznych Kity te są dostarczane w postaci dwóch oddzielnie opakowanych składników: ciekłego, stanowiącego roztwór żywicy syntetycznej fenolowo- formaldehydowej, oraz składnika suchego, stanowiącego wypełniacz mineralny z dodatkiem aktywatora.

Płytki ceramiczne (kamionkowe). Nadają się tu płytki I gat. o wymiarach największych, tj. 150X150 mm (patrz p. 6.1). Cegła budowlana klinkierowa. Powinna być stosowana cegła klasy 350 (patrz p. 6.7).

Asfalt lany kwasoodporny. Przygotowuje się go w sposób opisany w p. 6.8 z tym, że asfalt powinien zawierać wypełniacze kwasoodpor- ne, tj. mączki i grysy przygotowane ze skał kwasoodpornych (kwarcowych, bazaltowych i granitowych).

W wielu pomieszczeniach, głównie w budynkach przemysłowych, posadzki narażone są na działanie kwasów używanych w procesach produkcyjnych (np, w akumulatorniach, fabrykach włókien sztucznych, galwanizerniach) lub tworzących się z substancji zanieczyszczających posadzkę, a następnie ulegających fermentacji (np, w gorzelniach, browarach, mleczarniach, fabrykach konserw itp.).

Posadzkę z asfaltu lanego można wykonać na czystym, suchym i mocnym podłożu lub podkładzie betonowym, a także na starej drewnianej posadzce. W wypadku, gdy podkład jest wilgotny, należy zastosować warstwę ochronną w postaci papieru parafinowego lub asfaltowanego bądź papy izolacyjnej, aby nie dopuścić do powstawania pęcherzy spowodowanych parą wodną wydzielającą się z podkładu przy układaniu gorącego asfaltu.

Posadzki asfaltowe bezspoinowe (jastrychy) z asfaltu lanego odznaczają się szeregiem cennych właściwości, jak wodoszczelność, nienasią- kliwość, odporność na ścieranie, izolacyjność elektryczna, izolacyjność na dźwięki uderzeniowe, możliwość układania w czasie mrozu itd. Zaletą posadzek asfaltowych jest również to, że wykonywane są całkowicie bez wody i w kilka godzin po ostygnięciu mogą być normal- nie użytkowane.

Niezależnie od podziału posadzki na mniejsze pola należy wykonać przewidziane w projekcie szczeliny dylatacyjne. Zasady ich stosowania zostały omówione w p. 2.5. Wykonuje się je przez wbetonowanie listwy drewnianej odpowiedniej grubości (0,5-i-l cm), a następnie usunięcie jej po stwardnieniu betonu. Powstałą szczelinę wypełnia się masą asfaltową (tzw. masą zalewową).

Na rysunku 6-6 przedstawiono rodzaje posadzek z cegły klinkierowej lub pełnej budowlanej w zależności od sposobu ich wykonania. Na podłożu betonowym lub stropie posadzkę klinkierową można wykonać dwoma sposobami: na warstwie zaprawy oraz na przekładce z piasku.

Strony